آیدا حق‌نژاد

من فقط نوشتن و خیال کردن را بلدم. نه آشپزی بلدم، نه بلدم با ابزار کار کنم، حتی گاهی بند کفش‌هایم را هم نمی‌توانم درست ببندم. اما اگر پای نوشتن وسط باشد، از سناریوی تبلیغاتی گرفته تا نمایش‌نامه، رمان و ترجمه، با خوش‌حالی دست به کار می‌شوم.

برای همین همیشه آرزو داشتم روبات‌هایی داشته باشم که کارهای دیگر را انجام دهند و من فقط مشغول نوشتن باشم.

آن‌قدر به روبات‌های خیالی‌ام فکر کردم که کم‌کم پایشان به قصه‌هایم باز شد و خودشان را در اولین رمان کودک و نوجوانم جا دادند. اما ماجراهایشان اندازه‌ی یک جلد کتاب نبود... سه جلد شلوغ‌کاری کردند و دردسر درست کردند.